ประวัติศาสตร์ มวยไทย

ถ้าจะพูดถึงมวยไทยในวันนี้ มวยไทยยังคงได้ชื่อว่าเป็นศาสตร์แห่งการโจมตีทั้งแปดซึ่งในที่นี้ยังรวมไปถึง สองมือ สองเท้า สองศอก และสองเข่า และยังอาจจะรวมไปถึงการใช้ศรีษะโจมตี หรือทศอาวุธรวมถึงการใช้บั้นท้ายกระแทกโจมตี

ประวัติศาตร์ของมวยไทยมีการเริ่มใช้กันตั้งแต่สมัยสงครามในสมัยก่อนซึ่งอาจจะแตกต่างกับมวยไทยในปัจุบันที่ใช้เป็นกีฬา นั่นหมายถึงประวัติศาสตร์ของมวยไทยก็จะสืบเนื่องมาจากโบราณ โดยมีสายสำคัญหลัก ตัวอย่างเช่น มวยท่าเสา มวยโคราช มวยไชยา มวยลพบุรีและมวยพระนคร ซึ่งในเวลาต่อมากีฬามวยไทยได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในสมัยรัตนโกสินทร์

นับว่าเป็นยุคที่เฟื่องฟูที่สุดในสมัยรัชกาลที่ 5 และยังมีการโปรดให้กรมการศึกษาธิการบรรจุการสอนมวยไทยเป็นวิชาบังคับอีกด้วยและต่อมาหลังจากนั้นได้เป็นแบบอย่างในการฝึกหัดมวยไทยในสถาบันพลศึกษาส่วนใหญ่ ในยุคแรกของการชกมวยนั้น นักมวยไทยจะใช้เชือกในการพันมือ จนกระทั่งนายแพ เลี้ยงประเสริฐ นักมวยไทยจากท่าเสา ได้ต่อยนายเจียร์ นักมวยจากเขมร ด้วยหมัดเหวี่ยงควาย จนถึงแก่ความตาย จึงได้เปลี่ยนมาสวมนวมแทนและเริ่มกำหนดกติกาในการชกใหม่ มีเวทีมาตรฐานขึ้นแห่งแรก คือเวทีมวยลุมพินี และเวทีมวยราชดำเนิน จัดการแข่งขันมวยไทยมาจนถึงปัจจุบัน